Petang tadi pokcik turun ke kebun dengan satu harapan. Harapan yang lahir daripada benih-benih kecil yang pernah pokcik semai beberapa hari lepas. Sayangnya, harapan itu tak menjadi kenyataan. Benih jagung yang seorang sahabat pokcik bagi langsung tak mahu tumbuh. Mungkin benih itu sudah lama disimpan atau telah rosak. Dalam berkebun, perkara begini memang biasa berlaku.
Pokcik pun beritahu sahaja kepada sahabat pokcik. Bukan untuk menyalahkan sesiapa, sekadar berkongsi apa yang berlaku di kebun. Sahabat pokcik pula jenis yang tak berkira orangnya.
"Tak apa pokcik... cuba tanam yang ini pula."
Lalu dia hulurkan tiga pek benih. Benih petola segi, benih terung dan juga benih kacang panjang. Hati pokcik rasa lega. Begitulah indahnya persahabatan. Bila satu pintu tertutup, sahabat pula datang membuka pintu yang lain.
Petang ini pokcik tak tunggu lama. Lubang-lubang yang dahulu disediakan untuk benih jagung tidak dibiarkan kosong. Pokcik masukkan pula benih petola segi satu demi satu. Mudah-mudahan kali ini ada rezekinya.
Mudah-mudahan beberapa hari lagi, dari celah lubang-lubang kecil itu akan muncul dua helai daun hijau, memberi khabar bahawa kehidupan baru sedang bermula.
Ulasan